เมืองที่มีแดดตลอดปี ได้วิตามินดีพอไหม?
อยู่ในประเทศที่มีแดดไม่ได้แปลว่าจะได้วิตามินดีพอเสมอไป ผิวสร้างวิตามินดีได้ก็ต่อเมื่อรังสียูวีบีจากแสงแดดถึงผิวที่ไม่ได้ปกปิด และเวลาที่อยู่ในอาคาร กระจกหน้าต่าง ครีมกันแดด และเสื้อผ้าที่ปกปิด ล้วนทำให้สร้างได้น้อยลง การสำรวจสุขภาพประชาชนไทยโดยการตรวจร่างกายปี 2562–2563 พบว่าร้อยละ 31 ของคนที่ตรวจมีระดับในเลือดต่ำกว่า 75 นาโนโมลต่อลิตร และระดับในกรุงเทพฯ และในเขตเมืองต่ำกว่าที่อื่น วิตามินดีมีในอาหารไม่กี่ชนิด ส่วนใหญ่คือปลาน้ำจืดบางชนิด ปลาที่มีไขมันสูง และไข่แดง ส่วนค่าอ้างอิงสารอาหารต่อวันสำหรับคนไทย (Thai RDIs) คือ 15 ไมโครกรัมต่อวัน
ร่างกายสร้างวิตามินดีจากแสงแดดได้อย่างไร?
NIH Office of Dietary Supplements (ODS) ของสหรัฐอเมริการะบุว่า รังสียูวีบีที่มีความยาวคลื่นราว 290 ถึง 320 นาโนเมตรผ่านเข้าสู่ผิวที่ไม่ได้ปกปิด และเปลี่ยนสารในผิวชื่อ 7-ดีไฮโดรคอเลสเตอรอล เป็นพรีวิตามินดี 3 แล้วกลายเป็นวิตามินดี 3 วิตามินดีเป็นวิตามินที่ละลายในไขมัน The Nutrition Source ของ Harvard T.H. Chan School of Public Health อธิบายว่าวิตามินดีเป็นทั้งสารอาหารที่เรากินและฮอร์โมนที่ร่างกายสร้างขึ้นเอง
ต้องผ่านสองขั้นตอนก่อนร่างกายจะใช้ได้
วิตามินดีที่ได้จากแดด จากอาหาร หรือจากผลิตภัณฑ์เสริมอาหารยังไม่อยู่ในรูปที่ออกฤทธิ์ ODS อธิบายว่าต้องผ่านสองขั้นตอน ตับเปลี่ยนเป็น 25-ไฮดรอกซีวิตามินดี หรือ 25(OH)D ก่อน แล้วไตจึงเปลี่ยนต่อเป็นรูปที่ออกฤทธิ์ 25(OH)D อยู่ในเลือดได้ค่อนข้างนาน มีครึ่งชีวิตราว 15 วัน และเป็นค่าหลักที่ใช้ดูระดับวิตามินดีในการตรวจเลือด ค่านี้สะท้อนทั้งวิตามินดีที่ผิวสร้างและที่ได้จากอาหารและผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร
ทำไมแดดผ่านกระจกไม่ช่วย
ODS ระบุว่ารังสียูวีบีผ่านกระจกไม่ได้ แดดที่ส่องผ่านหน้าต่างเข้ามาในอาคารจึงไม่ทำให้เกิดวิตามินดี เวลาที่อยู่ในออฟฟิศ ในรถ หรือในรถไฟที่ปิดหน้าต่าง จึงไม่ได้วิตามินดีเพิ่ม ไม่ว่าข้างนอกจะแดดจ้าแค่ไหน
วิตามินดี 2 กับวิตามินดี 3 ต่างกันอย่างไร?
วิตามินดีมีสองรูปหลัก คือวิตามินดี 2 (เออร์โกแคลซิเฟอรอล) และวิตามินดี 3 (โคเลแคลซิเฟอรอล) ODS ระบุว่าทั้งสองต่างกันทางเคมีเพียงที่โครงสร้างส่วนปลายเท่านั้น ผิวสร้างวิตามินดี 3 ODS ระบุว่าไข่แดงมีวิตามินดีเล็กน้อย ส่วนใหญ่อยู่ในรูปวิตามินดี 3 ส่วนเห็ดมีวิตามินดี 2 ในปริมาณที่ไม่แน่นอน
คนไทยได้วิตามินดีพอไหม?
นักวิจัยไทยวัดระดับ 25(OH)D จากตัวอย่างเลือดในการสำรวจสุขภาพประชาชนไทยโดยการตรวจร่างกาย (NHES) ซึ่งสุ่มเลือกคนจากทุกภาคทั่วประเทศ ผลแสดงให้เห็นว่าแดดมากอย่างเดียวไม่ได้แปลว่าระดับวิตามินดีจะสูง
| งานวิจัย | ใครถูกตรวจ | ตัวเลขหลัก |
|---|---|---|
| NHES ครั้งที่ 4 ปี 2551–2552 (ตีพิมพ์ 2554) | 2,641 คน อายุ 15 ถึง 98 ปี | ค่าเฉลี่ย 79.3 นาโนโมลต่อลิตร ร้อยละ 45.2 ต่ำกว่า 75 นาโนโมลต่อลิตร |
| NHES ครั้งที่ 6 ปี 2562–2563 (ตีพิมพ์ 2566) | 4,098 คน อายุ 10 ถึง 96 ปี | ค่าเฉลี่ย 88.2 นาโนโมลต่อลิตร ร้อยละ 31 ต่ำกว่า 75 และร้อยละ 4 ต่ำกว่า 50 นาโนโมลต่อลิตร |
| แพทย์ผิวหนังเทียบกับคนวัยทำงาน (ตีพิมพ์ 2562) | แพทย์ผิวหนังไทย 98 คน และกลุ่มคนวัยทำงานจาก NHES ครั้งที่ 4 | ต่ำกว่า 20 นาโนกรัมต่อมิลลิลิตร (50 นาโนโมลต่อลิตร): แพทย์ผิวหนังร้อยละ 61.2 เทียบกับกลุ่มเปรียบเทียบร้อยละ 19.2 |
กรุงเทพฯ และเขตเมืองมีระดับต่ำกว่า
ในการสำรวจปี 2551–2552 ซึ่งนำโดยนักวิจัยของโรงพยาบาลรามาธิบดี มหาวิทยาลัยมหิดล ค่าเฉลี่ยในกรุงเทพฯ อยู่ที่ 64.8 นาโนโมลต่อลิตร ส่วนภาคกลาง ภาคเหนือ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ และภาคใต้อยู่ที่ 78.3 ถึง 82.2 นาโนโมลต่อลิตร สัดส่วนที่ต่ำกว่า 75 นาโนโมลต่อลิตรคือร้อยละ 64.6 ในกรุงเทพฯ ร้อยละ 46.7 ในเขตเทศบาลอื่น และร้อยละ 33.5 นอกเขตเทศบาล กรุงเทพฯ ไม่ได้ขาดแดด ข้อมูลจากกรมอุตุนิยมวิทยาในงานวิจัยเดียวกันแสดงว่ากรุงเทพฯ มีแดดวันละ 4.7 ถึง 9.1 ชั่วโมง ใกล้เคียงกับภาคอื่น ค่าเฉลี่ยในผู้หญิงอยู่ที่ 73.0 นาโนโมลต่อลิตร เทียบกับ 85.9 นาโนโมลต่อลิตรในผู้ชาย
สิบปีที่ผ่านมาระดับสูงขึ้น
การสำรวจปี 2562–2563 ของคณะผู้วิจัยกลุ่มเดียวกันพบค่าเฉลี่ยสูงขึ้นเป็น 88.2 นาโนโมลต่อลิตร สัดส่วนที่ต่ำกว่า 75 นาโนโมลต่อลิตรลดจากราวร้อยละ 45 เหลือร้อยละ 31 และสัดส่วนที่ต่ำกว่า 50 นาโนโมลต่อลิตรอยู่ที่ร้อยละ 4 เทียบกับราวร้อยละ 7 ที่งานวิจัยรายงานไว้สำหรับปี 2551–2552 การเป็นผู้หญิง อายุน้อย อยู่ในเมือง ดัชนีมวลกายสูง และอยู่ในกรุงเทพฯ หรือภาคกลาง สัมพันธ์กับระดับที่ต่ำกว่า ผู้วิจัยเสนอว่าระดับที่สูงขึ้นอาจสะท้อนว่าคนตระหนักเรื่องวิตามินดีมากขึ้น
ตัวเลขเหล่านี้หมายความว่าอะไร?
แต่ละหน่วยงานใช้เกณฑ์ต่างกัน ODS รายงานว่าคณะกรรมการอาหารและโภชนาการของสหรัฐอเมริกาถือว่าระดับ 50 นาโนโมลต่อลิตร (20 นาโนกรัมต่อมิลลิลิตร) ขึ้นไปเพียงพอสำหรับคนส่วนใหญ่ และความเสี่ยงที่จะได้รับไม่พอสูงขึ้นเมื่อต่ำกว่า 30 นาโนโมลต่อลิตร (12 นาโนกรัมต่อมิลลิลิตร) การสำรวจระดับชาติของไทยรายงานเกณฑ์ 75 นาโนโมลต่อลิตรด้วย ซึ่งเป็นเกณฑ์ที่เข้มกว่า หากจะแปลงหน่วย 1 นาโนกรัมต่อมิลลิลิตรเท่ากับ 2.5 นาโนโมลต่อลิตร
ข้อจำกัดของงานวิจัยเหล่านี้
งานวิจัยแพทย์ผิวหนังมีขนาดเล็ก คือแพทย์ 98 คนจากอาชีพเดียว เทียบกับกลุ่มคนวัยทำงานทั่วไป ส่วนการสำรวจระดับชาติแสดงแนวโน้มของกลุ่มคน ไม่ได้บอกระดับของคนใดคนหนึ่ง ระดับของแต่ละคนรู้ได้จากการตรวจเลือดเท่านั้น
อะไรทำให้ผิวสร้างวิตามินดีได้น้อยลง?
ODS ระบุว่าฤดูกาล ช่วงเวลาของวัน ความยาวของวัน เมฆ หมอกควัน ปริมาณเมลานินในผิว และครีมกันแดด เป็นปัจจัยที่เปลี่ยนปริมาณรังสียูวีที่ถึงผิวและปริมาณวิตามินดีที่สร้างได้ ในชีวิตประจำวันของคนไทย หลายปัจจัยรวมกัน
| ปัจจัย | แหล่งข้อมูลระบุว่า |
|---|---|
| เวลาที่อยู่ในอาคาร ในรถ และในที่ร่ม | รังสียูวีบีผ่านกระจกไม่ได้ (ODS) คนที่ไม่ค่อยได้ออกจากบ้านและคนที่ทำงานซึ่งไม่ค่อยได้โดนแดด มักได้วิตามินดีจากแดดไม่พอ (ODS) |
| ครีมกันแดด | SPF 8 ขึ้นไปดูเหมือนจะกั้นรังสีที่ใช้สร้างวิตามินดี แต่คนมักทาน้อยกว่าที่ควร ผิวจึงยังสร้างได้บ้าง (ODS) |
| เสื้อผ้าที่ปกปิด | คนที่สวมเสื้อคลุมยาว ชุดยาว หรือผ้าคลุมศีรษะ เป็นกลุ่มที่มักได้วิตามินดีจากแดดไม่พอ (ODS) NHS ระบุถึงคนที่มักสวมเสื้อผ้าปกปิดผิวเกือบทั้งหมดเมื่ออยู่กลางแจ้งด้วย |
| สีผิวเข้ม | เมลานินที่มากขึ้นลดความสามารถของผิวในการสร้างวิตามินดีจากแดด (ODS) |
| อายุ | ผู้สูงอายุสร้างวิตามินดีจากแดดได้น้อยลง (ODS) |
งานวิจัยแพทย์ผิวหนังไทย
งานวิจัยปี 2562 ในแพทย์ผิวหนังไทย แสดงให้เห็นว่าการป้องกันแดดหลายอย่างรวมกันมีผลอย่างไร แพทย์ผิวหนังร้อยละ 90 ทาครีมกันแดดทุกวันและใช้เวลาส่วนใหญ่ในอาคาร เมื่ออยู่กลางแจ้ง ร้อยละ 70.3 ใช้หนังสือหรือกระดาษบังแดด ร้อยละ 48.4 กางร่ม ร้อยละ 20.4 สวมเสื้อแขนยาว และร้อยละ 9.7 สวมหมวก ค่าเฉลี่ยของแพทย์ผิวหนังอยู่ที่ 18.9 นาโนกรัมต่อมิลลิลิตร เทียบกับ 26.5 นาโนกรัมต่อมิลลิลิตรในกลุ่มคนวัยทำงาน และไม่มีใครมีระดับเกิน 30 นาโนกรัมต่อมิลลิลิตร การดูแลผิวกับการสร้างวิตามินดีดึงไปคนละทาง
ควรตากแดดนานแค่ไหน?
ไม่มีตัวเลขเดียวที่ใช้ได้กับทุกคน ODS ระบุว่าปัจจัยที่เกี่ยวข้องมีมาก และแต่ละคนตอบสนองต่างกัน จึงให้คำแนะนำได้ยากว่าต้องได้แดดเท่าไร
ผู้เชี่ยวชาญบางกลุ่มเสนออย่างไร
ODS รายงานว่าผู้เชี่ยวชาญและนักวิจัยบางกลุ่มเสนอให้ได้แดดราว 5 ถึง 30 นาที โดยเฉพาะช่วง 10 โมงเช้าถึง 4 โมงเย็น ทุกวันหรืออย่างน้อยสัปดาห์ละ 2 ครั้ง ที่ใบหน้า แขน มือ และขา โดยไม่ทาครีมกันแดด ในหัวข้อเดียวกัน ODS ระบุว่าการจำกัดการให้ผิวสัมผัสแสงแดดและรังสียูวีเป็นสิ่งที่ควรทำ และหน่วยงานของรัฐบาลสหรัฐฯ แนะนำครีมกันแดด SPF 15 ขึ้นไปทุกครั้งที่ออกแดด เพื่อปกป้องผิวจากรังสียูวี การตากแดดนานขึ้นจึงเป็นการชั่งน้ำหนัก ไม่ใช่สูตรตายตัว
ทำไมฤดูกาลมีผลกับไทยน้อยกว่าสหราชอาณาจักร
NHS ระบุว่าในสหราชอาณาจักร คนส่วนใหญ่สร้างวิตามินดีที่ต้องการจากแดดได้ตั้งแต่ราวปลายเดือนมีนาคมหรือต้นเดือนเมษายนถึงปลายเดือนกันยายน แต่ระหว่างเดือนตุลาคมถึงต้นเดือนมีนาคม แดดไม่แรงพอ ประเทศไทยมีแดดตลอดปี คำถามที่สำคัญกว่าสำหรับคนไทยจึงเป็นว่าแดดถึงผิวจริงแค่ไหน
ตากแดดมากไปจะได้วิตามินดีเกินไหม?
ไม่ ทั้ง ODS และ NHS ระบุว่าการตากแดดไม่ทำให้ได้วิตามินดีมากเกินไป เพราะผิวเปลี่ยนพรีวิตามินดี 3 ส่วนเกินเป็นสารรูปอื่นที่ไม่ใช่วิตามินดี แต่ NHS ยังแนะนำให้ปกปิดหรือปกป้องผิวเมื่ออยู่กลางแดดเป็นเวลานาน
อาหารอะไรมีวิตามินดี?
อาหารที่มีวิตามินดีตามธรรมชาติมีไม่มาก MedlinePlus ของหอสมุดแพทยศาสตร์แห่งชาติสหรัฐอเมริกา ระบุถึงไข่แดง ปลาทะเล และตับ และระบุว่าคนส่วนใหญ่ในสหรัฐฯ ได้วิตามินดีจากอาหารที่เสริมวิตามินดี เช่น นม ODS ระบุว่าเนื้อปลาที่มีไขมันสูงและน้ำมันตับปลาเป็นแหล่งที่ดีที่สุดแหล่งหนึ่ง และเห็ดบางชนิดผ่านการฉายแสงยูวีเพื่อให้มีวิตามินดี 2 มากขึ้น
ปลาที่คนไทยกินบ่อย
งานวิจัยปี 2565 ของสถาบันโภชนาการ มหาวิทยาลัยมหิดล ซื้อปลาที่คนไทยกินบ่อย 9 ชนิดจากตลาด 3 แห่งในกรุงเทพฯ และนครปฐม แล้ววัดปริมาณวิตามินดี พบเฉพาะวิตามินดี 3 คอลัมน์ขวาเทียบปลาดิบ 100 กรัมกับค่าอ้างอิงต่อวันของคนไทย 15 ไมโครกรัม
| ปลา | วิตามินดีในส่วนที่กินได้ 100 กรัม ดิบ (ไมโครกรัม) | เทียบกับ 15 ไมโครกรัม |
|---|---|---|
| ปลาตะเพียน | 48.5 | ร้อยละ 323 |
| ปลาทับทิม | 31.0 | ร้อยละ 207 |
| ปลานิล | 19.8 | ร้อยละ 132 |
| ปลาช่อน | 5.7 | ร้อยละ 38 |
| ปลากระบอก | 4.7 | ร้อยละ 31 |
| ปลากะพงขาว | 3.3 | ร้อยละ 22 |
| ปลาสำลี | 3.0 | ร้อยละ 20 |
| ปลาทู | 2.9 | ร้อยละ 19 |
| ปลาดุก | 2.4 | ร้อยละ 16 |
ปลาน้ำจืดที่อาศัยในน้ำเปิด คือปลาตะเพียน ปลาทับทิม และปลานิล มีมากที่สุด ตัวเลขต่างกันมากระหว่างตัวอย่าง (ปลาตะเพียนมีส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐานถึง 26.5 ไมโครกรัม) และงานวิจัยไม่ได้ศึกษาผลของฤดูกาลหรือแหล่งเลี้ยง ปลาแต่ละตัวจึงอาจมีปริมาณต่างกัน
ปรุงสุกแล้ววิตามินดีในปลาลดลงไหม?
ในงานวิจัยเดียวกัน ปลาต้มยังคงมีวิตามินดีเหลืออยู่เกือบทั้งหมด ปลานิลเหลือร้อยละ 98 และปลาทับทิมเหลือร้อยละ 100 บางวิธีสูญเสียมากกว่า ปลาช่อนทอดเหลือร้อยละ 22 และปลาทูย่างเหลือร้อยละ 47 โดยรวม งานวิจัยพบว่าปลาต้มเหลือวิตามินดีมากกว่าปลาทอดหรือปลาย่าง
อาหารอื่น
ตารางของ ODS ซึ่งใช้ข้อมูลของสหรัฐอเมริกา ให้ปริมาณต่อหนึ่งหน่วยบริโภคดังนี้
| อาหาร | ปริมาณ | วิตามินดี (ไมโครกรัม) |
|---|---|---|
| ปลาเรนโบว์เทราต์เลี้ยง ปรุงสุก | 3 ออนซ์ (ราว 85 กรัม) | 16.2 |
| ปลาแซลมอนซอกอาย ปรุงสุก | 3 ออนซ์ (ราว 85 กรัม) | 14.2 |
| เห็ดแชมปิญองที่ผ่านการฉายแสงยูวี | ½ ถ้วยตวง | 9.2 |
| นมเสริมวิตามินดี | 1 ถ้วยตวง | 2.9 |
| ปลาซาร์ดีนกระป๋องในน้ำมัน | 2 ตัว | 1.2 |
| ไข่คน | 1 ฟองใหญ่ | 1.1 |
| ปลาทูน่ากระป๋องในน้ำ | 3 ออนซ์ (ราว 85 กรัม) | 1.0 |
| อกไก่อบ | 3 ออนซ์ (ราว 85 กรัม) | 0.1 |
| บรอกโคลีดิบ | ½ ถ้วยตวง | 0 |
ในตารางเดียวกัน บรอกโคลี แครอท อัลมอนด์ และแอปเปิลไม่มีวิตามินดีเลย การเสริมวิตามินดีในอาหารต่างกันในแต่ละประเทศ ODS ระบุว่านมในสหรัฐฯ เกือบทั้งหมดเสริมวิตามินดีราว 3 ไมโครกรัมต่อถ้วยตวง ส่วน NHS ระบุว่านมวัวในสหราชอาณาจักรโดยทั่วไปไม่ได้เสริม
วิตามินดีทำหน้าที่อะไรในร่างกาย?
วิตามินดีมีบทบาทในการดูดซึมแร่ธาตุ ในกระดูกและฟัน ในกล้ามเนื้อ และในระบบภูมิคุ้มกัน
| ด้าน | บทบาทของวิตามินดี |
|---|---|
| แคลเซียมและฟอสฟอรัส | มีส่วนช่วยในการดูดซึมแคลเซียมและฟอสฟอรัสที่ปกติ |
| แคลเซียมในเลือด | มีส่วนช่วยคงระดับแคลเซียมในเลือดที่ปกติ |
| กระดูก | มีส่วนช่วยคงสภาพปกติของกระดูก |
| ฟัน | มีส่วนช่วยคงสภาพปกติของฟัน |
| กล้ามเนื้อ | มีส่วนช่วยคงสภาพปกติของการทำงานของกล้ามเนื้อ |
| ระบบภูมิคุ้มกัน | มีส่วนช่วยในการทำหน้าที่ตามปกติของระบบภูมิคุ้มกัน |
บทบาทเหล่านี้เป็นการทำงานตามปกติของร่างกาย การได้รับมากเกินกว่าที่ร่างกายต้องการไม่ได้เพิ่มบทบาทเหล่านี้ เรื่องแคลเซียมอ่านได้ในแคลเซียมคืออะไร และควรได้รับเท่าไร? และสารอาหารอื่นที่เกี่ยวข้องกับกระดูก อ่านได้ในกระดูกต้องการสารอาหารอะไร และได้จากอาหารไหน?
ควรได้รับวิตามินดีวันละเท่าไร และมากแค่ไหนถึงจะเกิน?
ค่าอ้างอิงสารอาหารต่อวันสำหรับคนไทย (Thai RDIs) ของวิตามินดี สำหรับบุคคลทั่วไปอายุ 3 ปีขึ้นไป กำหนดไว้ที่ 15 ไมโครกรัม (600 หน่วยสากล) ต่อวัน วิตามินดี 1 ไมโครกรัมเท่ากับ 40 หน่วยสากล
ตัวเลขสำคัญของวิตามินดี
| ตัวเลข | ความหมาย | ที่มา |
|---|---|---|
| 15 ไมโครกรัม (600 หน่วยสากล) ต่อวัน | ค่าอ้างอิงสารอาหารต่อวันสำหรับคนไทย อายุ 3 ปีขึ้นไป | Thai RDIs |
| 100 ไมโครกรัม (4,000 หน่วยสากล) ต่อวัน | ระดับสูงสุดที่รับได้สำหรับผู้ใหญ่ | ค่าของสหรัฐอเมริกา (ODS) NHS ให้ตัวเลขเดียวกัน |
| 50 นาโนโมลต่อลิตร (20 นาโนกรัมต่อมิลลิลิตร) | ระดับในเลือดที่ถือว่าเพียงพอสำหรับคนส่วนใหญ่ | คณะกรรมการอาหารและโภชนาการของสหรัฐฯ (รายงานโดย ODS) |
| 75 นาโนโมลต่อลิตร | เกณฑ์ที่การสำรวจระดับชาติของไทยรายงานด้วย | งานวิจัย NHES |
| ราว 15 วัน | ครึ่งชีวิตของ 25(OH)D ในเลือด | ODS |
ได้รับมากเกินไปจะเป็นอย่างไร?
เอกสารสำหรับผู้บริโภคของ ODS ระบุระดับสูงสุดที่รับได้สำหรับผู้ใหญ่ตามค่าของสหรัฐอเมริกาไว้ที่ 100 ไมโครกรัม (4,000 หน่วยสากล) ต่อวัน ODS ระบุว่าวิตามินดีที่มากเกินไปทำให้ร่างกายดูดซึมแคลเซียมมากขึ้นจนแคลเซียมในเลือดสูงเกินไป ซึ่งอาจทำให้คลื่นไส้ อาเจียน กล้ามเนื้ออ่อนแรง เบื่ออาหาร ขาดน้ำ และกระหายน้ำมาก และเกือบทั้งหมดเกิดจากผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร วิตามินดีละลายในไขมันและสะสมในร่างกายได้ จึงไม่ควรได้รับเกินระดับนี้
หากตั้งครรภ์ ให้นมบุตร หรือใช้ยาประจำ ควรปรึกษาแพทย์หรือเภสัชกรก่อนรับประทานผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร
ทั้งนี้ ผลิตภัณฑ์เสริมอาหารไม่มีผลในการป้องกันหรือรักษาโรค
คำถามที่พบบ่อย
คนไทยได้วิตามินดีจากแดดพอไหม?
นั่งรับแดดผ่านกระจกหน้าต่างได้วิตามินดีไหม?
ทาครีมกันแดดแล้วผิวยังสร้างวิตามินดีได้ไหม?
ต้องตากแดดนานแค่ไหนถึงจะได้วิตามินดี?
อาหารไทยอะไรมีวิตามินดี?
ควรได้รับวิตามินดีวันละเท่าไร?
ได้รับวิตามินดีมากเกินไปได้ไหม?
- Ministry of Public Health Notification No. 447 (B.E. 2566)
- ประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ 445) พ.ศ. 2566 เรื่อง ฉลากโภชนาการ – ค่าอ้างอิงสารอาหารต่อวันสำหรับคนไทย (บัญชีหมายเลข 3)
- NIH Office of Dietary Supplements: Vitamin D (Health Professional Fact Sheet) ↗
- NIH Office of Dietary Supplements: Vitamin D (Consumer Fact Sheet) ↗
- NHS: Vitamin D ↗
- MedlinePlus (US National Library of Medicine): Vitamin D ↗
- Harvard T.H. Chan School of Public Health, The Nutrition Source: Vitamin D ↗
- Chailurkit L, Aekplakorn W, Ongphiphadhanakul B. Regional variation and determinants of vitamin D status in sunshine-abundant Thailand. BMC Public Health 2011 (PubMed) ↗
- Chailurkit L, Ongphiphadhanakul B, Aekplakorn W. Update on vitamin D status in sunshine-abundant Thailand, 2019–2020. Nutrition 2023 (PubMed) ↗
- Rajatanavin N, Kanokrungsee S, Aekplakorn W. Vitamin D status in Thai dermatologists and working-age Thai population. J Dermatol 2019 (PubMed) ↗
- Sridonpai P, Judprasong K, Tirakomonpong N, et al. Effects of different cooking methods on the vitamin D content of commonly consumed fish in Thailand. Foods 2022 (PubMed) ↗
เราใช้คุกกี้เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพ และประสบการณ์ที่ดีในการใช้งานเว็บไซต์ เมื่อคุณกดยอมรับ เราจะสามารถแสดงเนื้อหาที่ตรงกับความสนใจของคุณได้มากขึ้น และหากต้องการเปลี่ยนความยินยอม สามารถทำได้ทุกเมื่อโดยคลิก “การตั้งค่าคุกกี้” นโยบายการใช้คุกกี้
