น้อมรำลึกในพระกรุณาธิคุณรายละเอียด
บริษัทไทยตั้งแต่ปี 1999 · แบรนด์ VISTRA ตั้งแต่ปี 2006·ร้านค้าทางการบน SHOPEE · LAZADA · TIKTOK SHOP · LINEบริษัทไทยตั้งแต่ปี 1999 · แบรนด์ VISTRA ตั้งแต่ปี 2006
ช่องทางการสั่งซื้อ
JAPAN QUALITY·輝く毎日を、内側から。·GMP · ISO · HACCP · FSSC 22000 · HALAL CERTIFIED
ร่างกายทำงานอย่างไร

ปริมาณที่แนะนำเปลี่ยนไปตามอายุอย่างไร?

·
ตัวเลขปริมาณที่แนะนำมีสองแบบ คือตารางที่แยกตามช่วงวัย กับค่าอ้างอิงค่าเดียวบนฉลาก ค่าอ้างอิงต่อวันของคนไทย (Thai RDIs) เป็นค่าเดียวที่ไม่เปลี่ยนตามอายุ ส่วนสิ่งที่เปลี่ยนตามอายุคือการดูดซึม เช่น วิตามินบี 12 จากอาหารดูดซึมได้ยากขึ้นหลังอายุ 50 ปี

ตัวเลขปริมาณที่แนะนำมีสองแบบ แบบหนึ่งเป็นตารางที่แยกตามช่วงวัย เช่น ค่าของสหรัฐอเมริกา อีกแบบเป็นค่าอ้างอิงค่าเดียวที่ใช้บนฉลาก ค่าอ้างอิงสารอาหารต่อวันสำหรับคนไทย (Thai RDIs) เป็นแบบหลัง จึงไม่เปลี่ยนตามอายุ สิ่งที่เปลี่ยนไปตามอายุคือการดูดซึมสารอาหารบางตัว เช่น วิตามินบี 12 จากอาหารดูดซึมได้ยากขึ้นหลังอายุ 50 ปี

ตารางค่าที่แนะนำต่อวันมักถูกอ่านเป็นตัวเลขเดียว ทั้งที่จริงแล้วแยกตามเพศและช่วงวัย

ตัวเลขค่าแนะนำมีกี่แบบ ต่างกันอย่างไร?

ตัวเลขที่เห็นในบทความเรื่องสารอาหารมาจากระบบต่างกัน และใช้ทำหน้าที่ต่างกัน การรู้ว่าตัวเลขแต่ละตัวมาจากไหนช่วยให้อ่านไม่สับสน

ค่าที่แยกตามกลุ่มของสหรัฐอเมริกา

NIH Office of Dietary Supplements (ODS) อธิบายว่า Dietary Reference Intakes (DRIs) ของสหรัฐอเมริกา เป็นชุดค่าอ้างอิงที่ใช้วางแผนและประเมินอาหารของคนสุขภาพดี และค่าเหล่านี้แยกตามอายุและเพศ ประกอบด้วยค่าหลายแบบ

ค่า ความหมายตามที่ ODS อธิบาย ใช้ทำอะไร
RDA (Recommended Dietary Allowance) ปริมาณต่อวันที่เพียงพอสำหรับคนสุขภาพดีเกือบทั้งหมด (ร้อยละ 97 ถึง 98) วางแผนอาหารของแต่ละคน
EAR (Estimated Average Requirement) ปริมาณต่อวันที่คาดว่าเพียงพอสำหรับคนสุขภาพดีครึ่งหนึ่ง (ร้อยละ 50) ประเมินอาหารของคนเป็นกลุ่ม
AI (Adequate Intake) ปริมาณที่ถือว่าเพียงพอ ใช้เมื่อหลักฐานยังไม่พอจะตั้ง RDA ใช้แทน RDA
UL (Tolerable Upper Intake Level) ปริมาณสูงสุดต่อวันที่ไม่น่าจะก่อผลเสียต่อสุขภาพ เพดานที่ไม่ควรเกิน

ค่าอ้างอิงค่าเดียวบนฉลาก

ค่าอ้างอิงสารอาหารต่อวันสำหรับคนไทย (Thai RDIs) เป็นอีกแบบหนึ่ง คือเป็นค่าเดียวสำหรับบุคคลทั่วไปอายุ 3 ปีขึ้นไป คิดจากพลังงาน 2,000 กิโลแคลอรีต่อวัน และใช้บนฉลากโภชนาการในไทย ค่านี้ตั้งโดยอ้างอิงค่าของหลายแหล่ง เช่น ค่าอ้างอิงของ Codex ค่าของยุโรป สหรัฐอเมริกาและแคนาดา ออสเตรเลียและนิวซีแลนด์ ญี่ปุ่น และค่าอ้างอิงปริมาณสารอาหารที่ควรได้รับของไทย โดยไม่เกินระดับสูงสุดที่รับได้ ค่านี้ไม่ได้ใช้กับเด็กอายุต่ำกว่า 3 ปี หญิงตั้งครรภ์ และผู้ที่เจ็บป่วย

ค่าอ้างอิงต่อวันของคนไทยเป็นเท่าไร และเปลี่ยนตามอายุไหม?

Thai RDIs ไม่เปลี่ยนตามอายุหรือเพศ ตัวเลขของสารอาหารที่พูดถึงในบทความนี้และสารอาหารที่คนมักถามมีดังนี้

สารอาหาร Thai RDIs (ต่อวัน)
โปรตีน 50 กรัม
แคลเซียม 1,000 มิลลิกรัม
วิตามินดี 15 ไมโครกรัม
ธาตุเหล็ก 22 มิลลิกรัม
วิตามินบี 12 2.4 ไมโครกรัม
โฟเลต 400 ไมโครกรัม DFE
วิตามินซี 100 มิลลิกรัม
ซิงค์ 11 มิลลิกรัม
ใยอาหาร 25 กรัม

เมื่อเทียบกับค่าของสหรัฐอเมริกาด้านล่าง บางตัวตรงกัน เช่น วิตามินบี 12 2.4 ไมโครกรัม และวิตามินดี 15 ไมโครกรัมสำหรับผู้ใหญ่ บางตัวต่างกัน เช่น ธาตุเหล็ก ตัวเลขสองแบบจึงไม่ควรนำมาปนกัน

อะไรที่เพิ่มขึ้นตามอายุ?

แคลเซียม ค่าอ้างอิงของสหรัฐอเมริกาที่เผยแพร่โดย Office of Dietary Supplements อยู่ที่ 1,000 มิลลิกรัมต่อวันสำหรับผู้ใหญ่ และเพิ่มเป็น 1,200 มิลลิกรัมสำหรับผู้หญิงอายุเกิน 50 ปี และสำหรับทุกคนที่อายุเกิน 70 ปี

วิตามินดี อยู่ที่ 15 ไมโครกรัมหรือ 600 หน่วยสากลต่อวันสำหรับผู้ใหญ่ และ 20 ไมโครกรัมหรือ 800 หน่วยสากลสำหรับผู้ที่อายุเกิน 70 ปี ODS ระบุว่าค่าของวิตามินดีตั้งโดยสมมติว่าได้รับแสงแดดน้อยที่สุด และวิตามินดี 1 ไมโครกรัมเท่ากับ 40 หน่วยสากล วิตามินดีมีส่วนช่วยในการดูดซึมแคลเซียมและฟอสฟอรัสที่ปกติ

ร่างกายเปลี่ยนไปอย่างไรตามอายุ?

ตัวเลขที่เปลี่ยนไปสัมพันธ์กับการเปลี่ยนแปลงในร่างกายบางอย่าง ตามที่แหล่งข้อมูลอธิบาย

การเปลี่ยนแปลง รายละเอียด ที่มา
การดูดซึมแคลเซียมจากอาหาร ราวร้อยละ 60 ในทารกและเด็กเล็ก ราวร้อยละ 25 ในวัยผู้ใหญ่ และลดลงต่อไปตามอายุ ODS
การสร้างวิตามินดีที่ผิวหนัง ความสามารถของผิวหนังในการสร้างวิตามินดีลดลงตามอายุ ODS
การดูดซึมวิตามินบี 12 จากอาหาร ผู้ใหญ่ที่อายุเกิน 50 ปีราวร้อยละ 10 ถึง 30 ดูดซึมได้ยากขึ้น The Nutrition Source (Harvard)
พลังงานที่ต้องการ อาจต้องการพลังงานน้อยลง แต่ยังต้องได้สารอาหารให้เพียงพอ MedlinePlus

ODS ระบุว่าสัดส่วนแคลเซียมที่ร่างกายดูดซึมจากอาหารลดลงตามอายุ จากราวร้อยละ 60 ในทารกและเด็กเล็กซึ่งต้องการแคลเซียมมาก เหลือราวร้อยละ 25 ในวัยผู้ใหญ่ และลดลงต่อไปเมื่ออายุมากขึ้น ส่วนเรื่องวิตามินดี ODS ระบุว่าความสามารถของผิวหนังในการสร้างวิตามินดีลดลงตามอายุ และผู้สูงอายุมักอยู่ในอาคารมากกว่าคนอายุน้อย MedlinePlus ของหอสมุดแพทยศาสตร์แห่งชาติสหรัฐอเมริกา อธิบายว่าเมื่ออายุมากขึ้น อาจต้องการพลังงานน้อยลงแต่ยังต้องได้รับสารอาหารให้เพียงพอ

อะไรที่ลดลง?

ธาตุเหล็กในผู้หญิง ค่าที่แนะนำอยู่ที่ 18 มิลลิกรัมต่อวันในช่วงอายุ 19 ถึง 50 ปี และ 8 มิลลิกรัมตั้งแต่อายุ 51 ปีขึ้นไป เท่ากับผู้ชายวัยผู้ใหญ่

ข้อนี้มักถูกมองข้าม คือค่าสำหรับผู้หญิงลดลง ไม่ได้เพิ่มขึ้น เมื่อเข้าช่วงวัยถัดไป เรื่องสารอาหารหลังอายุ 50 อ่านได้ในหลังอายุ 50 ควรปรับเรื่องสารอาหารอย่างไร?

ระดับสูงสุดที่รับได้ก็เปลี่ยนตามอายุ

ไม่ใช่เฉพาะค่าแนะนำที่เปลี่ยน ระดับสูงสุดที่รับได้ (UL) ของบางสารอาหารก็เปลี่ยนตามช่วงวัยด้วย ตัวเลขด้านล่างเป็นค่าของสหรัฐอเมริกาจาก ODS

สารอาหาร ระดับสูงสุดที่รับได้ต่อวัน (ค่าของสหรัฐฯ)
แคลเซียม 2,500 มก. ช่วงอายุ 19 ถึง 50 ปี และ 2,000 มก. ตั้งแต่อายุ 51 ปีขึ้นไป
ธาตุเหล็ก 45 มก. ตั้งแต่อายุ 14 ปีขึ้นไป

ODS ระบุว่าผู้ใหญ่ที่ลำไส้ทำงานปกติมีโอกาสได้รับธาตุเหล็กจากอาหารมากเกินไปต่ำ ระดับสูงสุดนับรวมทุกแหล่ง ทั้งอาหารและผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร

อะไรที่ไม่เปลี่ยนแต่ต้องระวังเรื่องการดูดซึม?

วิตามินบี 12 ค่าที่แนะนำสำหรับผู้ใหญ่อยู่ที่ 2.4 ไมโครกรัมต่อวันและไม่เปลี่ยนตามอายุ แต่การดูดซึมอาศัยกระบวนการเฉพาะในกระเพาะอาหาร ปริมาณที่กินกับปริมาณที่ร่างกายได้รับจึงไม่ใช่ตัวเลขเดียวกันเสมอไป ค่านี้เท่ากับค่าอ้างอิงต่อวันของคนไทย

ทำไมการดูดซึมจึงเปลี่ยน?

ODS อธิบายว่าวิตามินบี 12 ในอาหารจับอยู่กับโปรตีน กรดไฮโดรคลอริกและเอนไซม์ในกระเพาะอาหารต้องแยกวิตามินบี 12 ออกก่อน จากนั้นจึงจับกับโปรตีนอินทรินสิกแฟกเตอร์และถูกดูดซึมที่ลำไส้เล็กส่วนปลาย The Nutrition Source ของ Harvard T.H. Chan School of Public Health ระบุว่าการปลดวิตามินบี 12 ออกจากอาหารต้องใช้กรดในกระเพาะ และประมาณว่าผู้ใหญ่ที่อายุเกิน 50 ปีราวร้อยละ 10 ถึง 30 ดูดซึมวิตามินบี 12 จากอาหารได้ยากขึ้น ODS ระบุว่าวิตามินบี 12 พบในอาหารจากสัตว์ ได้แก่ ปลา เนื้อสัตว์ สัตว์ปีก ไข่ และผลิตภัณฑ์นม

คนไทยแต่ละวัยได้แคลเซียมจากอาหารเท่าไร?

แคลเซียมเป็นสารอาหารที่มีงานวิจัยในไทยหลายช่วงวัย ตัวเลขเหล่านี้มาจากกลุ่มและพื้นที่ที่ศึกษา และใช้วิธีเก็บข้อมูลต่างกัน จึงเทียบกันตรง ๆ ไม่ได้ แต่ช่วยให้เห็นภาพ

วัย งานวิจัย สิ่งที่พบ
11 ถึง 14 ปี นักเรียน 209 คน ในโรงเรียนแห่งหนึ่งในขอนแก่น (ปี 2021) แคลเซียมในวันก่อนหน้า ค่ามัธยฐาน 410 มก.
20 ถึง 85 ปี ผู้ใหญ่ชนบท 436 คน ภาคตะวันออกเฉียงเหนือ (ปี 2008) เฉลี่ยราว 266 ถึง 379 มก. ต่อวัน
60 ถึง 94 ปี ผู้สูงอายุ 384 คน ในกลุ่มกิจกรรมในกรุงเทพฯ (ปี 2000) แคลเซียม ฟอสฟอรัส บี 1 บี 2 และไนอะซินดูไม่เพียงพอ

นักเรียนวัยรุ่นตอนต้น

งานวิจัยของมหาวิทยาลัยขอนแก่น ตีพิมพ์ปี 2021 สำรวจนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 ถึง 3 (อายุ 11 ถึง 14 ปี) ในโรงเรียนแห่งหนึ่งในเขตกึ่งเมืองของขอนแก่น นักเรียน 209 คนตอบแบบสอบถามเอง พบว่าปริมาณแคลเซียมที่ได้ใน 24 ชั่วโมงก่อนหน้ามีค่ามัธยฐาน 410 มิลลิกรัม แหล่งหลักคือนม และอาหารอื่นที่ให้แคลเซียมสูงที่นักเรียนกิน ได้แก่ เครื่องดื่มมอลต์ ปลาซิว ปลากระป๋อง นมถั่วเหลืองที่เติมแคลเซียม และคะน้า ข้อจำกัดคือเป็นการตอบเองและศึกษาในโรงเรียนเดียว

ผู้ใหญ่ชนบท

งานวิจัยของมหาวิทยาลัยขอนแก่นอีกชิ้น ตีพิมพ์ปี 2008 ศึกษาผู้ใหญ่ที่มีสุขภาพดี 436 คน อายุ 20 ถึง 85 ปี ในชนบทภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ด้วยบันทึกอาหาร 3 วันและแบบสอบถามความถี่การกินอาหาร พบว่าได้แคลเซียมจากอาหารเฉลี่ยราว 266 ถึง 379 มิลลิกรัมต่อวัน แหล่งหลักคือข้าวเหนียว (ร้อยละ 32) สัตว์เล็กที่กินได้ทั้งกระดูก (ร้อยละ 31) และปลาสดกับปลาหมัก (ร้อยละ 20) ข้อจำกัดคือศึกษาในชนบทภาคเดียว

ผู้สูงอายุ

งานวิจัยของมหาวิทยาลัยมหิดล ตีพิมพ์ปี 2000 ศึกษาผู้สูงอายุ 384 คน อายุ 60 ถึง 94 ปี ซึ่งเป็นสมาชิกกลุ่มกิจกรรมทางสังคมในกรุงเทพฯ และบันทึกอาหาร 3 วันในกลุ่มตัวอย่างย่อย 32 คน พบว่าปริมาณแคลเซียม ฟอสฟอรัส วิตามินบี 1 บี 2 และไนอะซินที่ได้ดูไม่เพียงพอ และพลังงานจากอาหารอยู่ที่ราวร้อยละ 70 ถึง 76 ของค่าแนะนำของไทยในขณะนั้น ข้อจำกัดคือบันทึกอาหารทำในคนเพียง 32 คน

ตัวเลขเหล่านี้ใช้อย่างไร?

เป็นค่าอ้างอิงสำหรับประชากรทั่วไป ไม่ใช่เป้าหมายเฉพาะบุคคล ใช้เป็นจุดอ้างอิงในการเทียบอาหารแต่ละชนิดและแต่ละมื้อ เรื่องอาหารในแต่ละวันของเด็กวัยกำลังโต อ่านได้ในลูกวัยกำลังโต ควรกินอะไรในแต่ละวัน?

อ่านตัวเลขอย่างไรไม่ให้สับสน?

  • ดูก่อนว่าตัวเลขมาจากระบบใด ค่าอ้างอิงต่อวันของคนไทยเป็นค่าเดียว ส่วนค่าของสหรัฐอเมริกาแยกตามกลุ่ม
  • แยกค่าที่เป็นเป้าหมาย (เช่น RDA และ Thai RDIs) ออกจากค่าที่เป็นเพดาน (UL)
  • จำไว้ว่าปริมาณในอาหารกับปริมาณที่ร่างกายดูดซึมไม่เท่ากัน และสัดส่วนที่ดูดซึมได้บางตัวเปลี่ยนตามอายุ เช่น แคลเซียมและวิตามินบี 12
  • ตัวเลขทั้งหมดคิดสำหรับคนสุขภาพดี ผู้ที่ตั้งครรภ์ ให้นมบุตร หรืออยู่ในความดูแลของแพทย์ ควรถามแพทย์หรือนักกำหนดอาหาร

ควรทบทวนเมื่อไร?

เมื่อเปลี่ยนช่วงวัย เมื่อรูปแบบอาหารเปลี่ยน และเมื่อเริ่มใช้ยาประจำตัว ซึ่งกรณีหลังควรปรึกษาแพทย์หรือเภสัชกร

MedlinePlus ระบุว่าการเปลี่ยนแปลงหลายอย่างเมื่ออายุมากขึ้นอาจทำให้กินอาหารได้ไม่ครบ เช่น การรับรสและกลิ่นที่เปลี่ยนไป ปัญหาการเคี้ยวหรือการกลืน และยาบางชนิดที่ทำให้รสอาหารเปลี่ยนหรือเบื่ออาหาร ช่วงที่มีการเปลี่ยนแปลงเหล่านี้จึงเป็นอีกจังหวะหนึ่งที่ควรดูอาหารประจำวันอีกครั้ง

หากตั้งครรภ์ ให้นมบุตร หรือใช้ยาประจำ ควรปรึกษาแพทย์หรือเภสัชกรก่อนรับประทานผลิตภัณฑ์เสริมอาหาร

ทั้งนี้ ผลิตภัณฑ์เสริมอาหารไม่มีผลในการป้องกันหรือรักษาโรค

คำถามที่พบบ่อย

ค่าอ้างอิงต่อวันของคนไทย (Thai RDIs) เปลี่ยนตามอายุไหม?

ไม่เปลี่ยน ค่าอ้างอิงสารอาหารต่อวันสำหรับคนไทย (Thai RDIs) เป็นค่าเดียวสำหรับบุคคลทั่วไปอายุ 3 ปีขึ้นไป คิดจากพลังงาน 2,000 กิโลแคลอรีต่อวัน ไม่แยกตามเพศหรืออายุ เช่น แคลเซียม 1,000 มิลลิกรัม วิตามินดี 15 ไมโครกรัม ธาตุเหล็ก 22 มิลลิกรัม และวิตามินบี 12 2.4 ไมโครกรัม

ทำไมตารางค่าแนะนำบางแห่งจึงแยกตามอายุและเพศ?

ค่าแนะนำของสหรัฐอเมริกา (Dietary Reference Intakes) ซึ่งเผยแพร่โดย NIH Office of Dietary Supplements ตั้งขึ้นเพื่อวางแผนและประเมินอาหารของคนสุขภาพดีแต่ละกลุ่ม จึงแยกตามอายุและเพศ ส่วนค่าอ้างอิงบนฉลากอย่าง Thai RDIs มีไว้ให้เทียบอาหารทุกชนิดกับตัวเลขเดียวกัน

RDA กับ UL ต่างกันอย่างไร?

NIH Office of Dietary Supplements อธิบายว่า RDA คือปริมาณต่อวันที่เพียงพอสำหรับคนสุขภาพดีเกือบทั้งหมด (ร้อยละ 97 ถึง 98) ส่วน UL (Tolerable Upper Intake Level) คือปริมาณสูงสุดต่อวันที่ไม่น่าจะก่อผลเสียต่อสุขภาพ RDA เป็นเป้าหมาย ส่วน UL เป็นเพดาน

สารอาหารอะไรที่ค่าแนะนำเพิ่มขึ้นตามอายุ?

ค่าอ้างอิงต่อวันของคนไทย (Thai RDIs) เป็นค่าเดียวที่ไม่เปลี่ยนตามอายุ เช่น แคลเซียม 1,000 มิลลิกรัม และวิตามินดี 15 ไมโครกรัม ส่วนในตารางค่าแนะนำของสหรัฐอเมริกาซึ่งแยกตามช่วงวัย บางตัวสูงขึ้นในช่วงวัยหลัง เช่น แคลเซียมและวิตามินดี

ระดับสูงสุดที่รับได้เปลี่ยนตามอายุด้วยไหม?

บางสารอาหารเปลี่ยน ตามค่าของสหรัฐอเมริกา ระดับสูงสุดที่รับได้ของแคลเซียมอยู่ที่ 2,500 มิลลิกรัมต่อวันในช่วงอายุ 19 ถึง 50 ปี และ 2,000 มิลลิกรัมตั้งแต่อายุ 51 ปีขึ้นไป ส่วนธาตุเหล็กอยู่ที่ 45 มิลลิกรัมสำหรับผู้ที่อายุ 14 ปีขึ้นไป

คนไทยแต่ละวัยได้แคลเซียมจากอาหารเท่าไร?

งานวิจัยในไทยที่ศึกษาคนต่างวัยพบว่านักเรียนอายุ 11 ถึง 14 ปีในขอนแก่น (ปี 2021) ได้แคลเซียมในวันก่อนหน้าค่ามัธยฐาน 410 มิลลิกรัม ผู้ใหญ่ชนบทภาคตะวันออกเฉียงเหนืออายุ 20 ถึง 85 ปี (ปี 2008) ได้เฉลี่ยราว 266 ถึง 379 มิลลิกรัมต่อวัน และผู้สูงอายุกลุ่มหนึ่งในกรุงเทพฯ (ปี 2000) ได้แคลเซียมดูไม่เพียงพอ ทั้งหมดเป็นข้อมูลเฉพาะกลุ่มและพื้นที่ที่ศึกษา
แหล่งอ้างอิง
  1. NIH Office of Dietary Supplements: Calcium (Health Professional Fact Sheet) ↗
  2. NIH Office of Dietary Supplements: Vitamin D (Health Professional Fact Sheet) ↗
  3. NIH Office of Dietary Supplements: Iron (Health Professional Fact Sheet) ↗
  4. NIH Office of Dietary Supplements: Vitamin B12 (Health Professional Fact Sheet) ↗
  5. Harvard T.H. Chan School of Public Health, The Nutrition Source: Vitamin B12 ↗
  6. MedlinePlus (US National Library of Medicine): Nutrition for Older Adults ↗
  7. Jaisaard R, et al. Consumption of calcium and knowledge about calcium sources and nutrition labels among lower secondary school students in Thailand. Risk Manag Healthc Policy 2021 (PubMed) ↗
  8. Pongchaiyakul C, et al. Dietary calcium intake among rural Thais in Northeastern Thailand. J Med Assoc Thai 2008 (PubMed) ↗
  9. Pongpaew P, et al. Activity, dietary intake, and anthropometry of an informal social group of Thai elderly in Bangkok. Arch Gerontol Geriatr 2000 (PubMed) ↗
  10. Ministry of Public Health Notification No. 447 (B.E. 2566)
  11. ประกาศกระทรวงสาธารณสุข (ฉบับที่ 445) พ.ศ. 2566 เรื่อง ฉลากโภชนาการ – ค่าอ้างอิงสารอาหารต่อวันสำหรับคนไทย (บัญชีหมายเลข 3)
ข้อมูลอ้างอิงเชิงให้ความรู้ทั่วไป — ไม่ใช่การอ้างสรรพคุณผลิตภัณฑ์